CENTRALNE KWESTIE

Stąd też do centralnych kwestii teorii wzrostu gospodarczego w socjalizmie należały pytania:  jakie czynniki przyspieszają i hamują wzrost dochodu narodowego?   jaka jest optymalna z tego punktu widzenia struktura dochodu na­rodowego podzielonego?Odpowiedzi, jakich udzielono na te pytania, mogłyby być przedmiotem odrębnej, obszernej analizy. Należałoby przy tym uwzględnić stanowisko zorganizowanych sił społecznych i politycznych oraz pojedynczych teore­tyków. Tutaj ograniczam się do zasygnalizowania najważniejszych kwestii.Pisząc o latach czterdziestych, A. Jezierski i B. Petz wiele uwagi po­święcają kontrowersjom, jakie dzieliły w sprawach gospodarczych Polską Partię Robotniczą i Polską Partię Socjalistyczną. Na płaszczyźnie rządowej były to rozbieżności między stanowiskiem prezentowanym przez Minister­stwo Przemysłu i Handlu a Centralnym Urzędem Planowania. (Pierwszym z urzędów kierował Hilary Minc, drugim — Czesław Bobrowski). Już w 1946 r. okazało się — że „poglądy działaczy PPR i PPS na temat roz­woju gospodarczego kraju są rozbieżne. Część działaczy PPR uważała, że przyjęty w planie zakres inwestycji jest zbyt ograniczony oraz że plano­wane tempo wzrostu gospodarczego jest zbyt wolne.

Znalazłeś się tutaj dzięki poniższej frazie kluczowej:

Hej! Jestem młodą księgową, cały czas dużo czytam o sprawach zawodowych i uczę się nowych rzeczy, blog to dla mnie forma pasji, bardzo zależy mi na tym, aby podobały Ci zamieszczane tutaj treści dlatego będzie mi bardzo miło jeśli zalajkujesz lub skomentujesz post który przypadł Ci do gustu 🙂
You can skip to the end and leave a response. Pinging is currently not allowed.