NAŚLADUJĄC RZECZYWISTOŚĆ

Tę hipertrofię zachowań semiotycznych, zarówno nadaw­czych, jak odbiorczych, można teraz próbować wyjaśnić dążeniem do przeżyć autotelicznych. W ten sposób kryterium aksjologiczne służy do uzupełnienia semiotycznego kryterium przy określeniu kultury symbolicz­nej …” .Poszukując innych płaszczyzn, na których można odróżnić sztukę od niesztuki, Kłoskowska wskazuje dwie dodatkowe możliwości. Za R. Jakob- sonem, określa „sztukę jako sferę symbolizacji zdolnej do pełnienia funkcji estetycznej. Mówi się tutaj raczej o zdolności aniżeli faktycznym pełnieniu tej funkcji, ponieważ […] o jej realnych funkcjach można zdecydować dopiero na podstawie analizy pełnego przebiegu tego procesu (procesu ko­munikowania — przyp. M.S.)” . Zauważa również, że „jedno z odnoto­wanych przez historyków estetyki znaczeń sztuki odnosi się do jej sztucz­ności, fikcyjności. Sztuka naśladując rzeczywistość tworzy jej pozór, iluzję i przyciąga przez to właśnie, że nie jest rzeczywistością będąc do niej podo­bna” .

Znalazłeś się tutaj dzięki poniższej frazie kluczowej:

Hej! Jestem młodą księgową, cały czas dużo czytam o sprawach zawodowych i uczę się nowych rzeczy, blog to dla mnie forma pasji, bardzo zależy mi na tym, aby podobały Ci zamieszczane tutaj treści dlatego będzie mi bardzo miło jeśli zalajkujesz lub skomentujesz post który przypadł Ci do gustu 🙂
You can skip to the end and leave a response. Pinging is currently not allowed.