NASTAWIENI NA POMNAŻANIE KAPITAŁU

Pierwsi pracują o tyle, 0   ile jest to niezbędne dla zaspokojenia ich potrzeb. Drudzy angażują ka­pitał o tyle, o ile istnieje szansa na jego pomnożenie. Wynika stąd, że właś­ciciela kapitału odróżnia od pracownika nie poziom zaspokojenia potrzeb. Wysoko kwalifikowany pracobiorca może żyć lepiej, niż źle gospodarujący właściciel kapitału. Cechą gospodarki kapitalistycznej nie jest zatem po­ziom spożycia, lecz sposób wykorzystania dostępnych środków. Nastawienie na pomnażanie kapitału prowadzi do tego, że gospodarkę opartą na kapi­tale cechuje większa agresywność, lepsze dostosowanie do potrzeb rynku, większa efektywność użycia środków. W efekcie, mimo że w gospodarce tej zaspokojenie potrzeb nie jest celem gospodarowania, w państwach, w których dominuje ten typ gospodarki, poziom tego zaspokojenia jest jednak wyższy niż w państwach, w których dominuje gospodarka wymienna  towarowo-pieniężna. Dzieje się tak przede wszystkim dzięki wyższej efek­tywności wykorzystania zasobów siły roboczej, środków trwałych i środków obrotowych.

Znalazłeś się tutaj dzięki poniższej frazie kluczowej:

Hej! Jestem młodą księgową, cały czas dużo czytam o sprawach zawodowych i uczę się nowych rzeczy, blog to dla mnie forma pasji, bardzo zależy mi na tym, aby podobały Ci zamieszczane tutaj treści dlatego będzie mi bardzo miło jeśli zalajkujesz lub skomentujesz post który przypadł Ci do gustu 🙂
You can skip to the end and leave a response. Pinging is currently not allowed.