PLANOWOŚĆ

  1. Powinien on docierać tam, gdzie nie dociera doktryna. Nieprzypadkowo studia nad polityką stają się właściwie rejestracją i rozbiorem zawartości programów. Cha­rakteryzując różnicę między doktryną i programem F. Ryszka twierdzi, że twórcami doktryny są „głównie pisarze i intelektualiści, marzyciele i entu­zjaści — ludzie, którzy nie mają władzy, a nawet szansy, aby ich posłuchano.Doktryna jest wytworem wiedzy i wyobraźni, program — chłodnej kalku­lacji polityków i ekspertów”.Pojęcia te podobnie określają autorzy cytowanego podręcznika akade­mickiego.Definicje zaliczone do tej grupy kładą więc nacisk na planowość jiko istotną cechę działań politycznych. Ma ona źródła w poglądach formułowa­nych na trzech poziomach. Poziom najbardziej ogólny to ideologia, czyli zespół poglądów, które wykraczają poza obszar polityki. Można powie­dzieć, że w wypowiedziach ideologicznych znajduje odbicie aktualny i pożądany stan stosunków społecznych. W tej sferze określa się aktualne i pożądane miejsce poszczególnych klas i grup społecznych w społeczeń­stwie, państwie, narodzie.

Znalazłeś się tutaj dzięki poniższej frazie kluczowej:

Hej! Jestem młodą księgową, cały czas dużo czytam o sprawach zawodowych i uczę się nowych rzeczy, blog to dla mnie forma pasji, bardzo zależy mi na tym, aby podobały Ci zamieszczane tutaj treści dlatego będzie mi bardzo miło jeśli zalajkujesz lub skomentujesz post który przypadł Ci do gustu 🙂
You can skip to the end and leave a response. Pinging is currently not allowed.